( 1 ) 4 - از امام صادق ( ع ) فرمود : هر بنده‌اى برود به سوى آنچه خدا عز و جل دوست دارد خدا رو كند به سوى آنچه او دوست دارد ، هر كه به خدا پناهد خدايش پناه دهد و هر كه خدا به او رو كند و او را پناه دهد باكى ندارد كه آسمان بر زمين افتد ، يا بلائى فرود آيد كه همهء مردم زمين را فرو گيرد ، او به وسيلهء تقوى در حزب خدا از هر بلا محفوظ است ، آيا نيست كه خدا عز و جل مىفرمايد ( 51 سوره دخان ) : « به راستى متقيان در مقام امنى باشند » . ( 2 ) 5 - على بن سويد گويد : از امام كاظم ( ع ) پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل ( 3 سوره طلاق ) : « هر كه بر خدا توكّل كند او را بس است » . فرمود : توكل بر خدا درجاتى دارد ، يكى آنكه در همه كار خود بر او توكل كنى و هر چه با تو كند راضى باشى و بدانى كه در خيرخواهى تو كوتاهى نكند و بدانى كه اختيار با او است ، پس توكل كن بر خدا به واگذارى همهء اينها به وى و به او اعتماد داشته باش در آن و جز آن ( يعنى در كارهاى ديگران كه به تو مربوط است ) . ( 3 ) 6 - از امام صادق ( ع ) كه فرمود : هر كه را سه چيز دادند از سه چيز دريغ نكردند : به هر كه دعا دادند برايش اجابت نهادند ؛ به هر كه شكرگزارى دادند به او فزونى نعمت دادند ؛ به هر كه توكل داده شد ، كفايت كار او عطا شد . سپس فرمود : آيا خواندى قرآن را